

Jej życie można streścić w słowach:Niniejsza strona poświęcona
jest zgłębianiu Jej osobistego charyzmatu,
który odczytała w odniesieniu do
duchowiści i charyzmatu Zgromadzenia Sióstr Służebnic Jezusa w Eucharystii. Siostra
Irena w ostatnich czterech latach swego życia zakonnego w naszym Zgromadzeniu , pozostawiła
ciekawe pisma odnoszące się do jej zycia wewnętrznego, zachowane dzięki jej spowiednikowi ks.
Władysławowi Bakalarzowi i przełożonym zakonnym. O. Joachim Roman Bar OFMConv
Warszawa, dnia 8. IX. 1980r.
Dziennik duchowy s. Ireny jest pożyteczną lekturą dla osób zakonnych i kapłanów. Również osobom
świeckim poszukujacym wskazań na drodze do Boga, notatki s. Ireny pomogą zrozumieć i wyjaśnić
wiele kwestii, bo s. Irena zasadniczo uświęcała się w życiu świeckim, a tylko cztery lata
spędziłą w zakonie.
Notatki odnoszące się do przeżyć religijnych prowadziła s. Irena od wczesnej młodości,
gdy zaczęła systematycznie pracować nad sobą i pragnęła skuteczniej korzystać z kierownictwa
duchowego. Pewna jest rzeczą, że nakazał prowadzić je ks. Wincenty Łaban, gdy był jej
spowiednikiem w Liddzie, a więc, gdy s. Irena liczyła ok. 15 lat.
Ponowili ten nakaz następni spowiednicy, m. in. Władysław Bakalarz, marianin, gdy s.
Irena wahała się i wzbraniała przed pisaniem swych wewnętrznych przeżyć.
Zapiski były prowadzone zasadniczo dla zorientowania kierownika duchowego,
ale także miały służyć autorce dla budzenia ufności w Bogu i dawać zachętę
do wytrwania w chwilach słabości i pokus.
Myśli swe notowała s. Irena w notesikach a potem w zeszytach formatu szkolnego.
czyniła to na bieżąco z podaniem miejsca i czasu, dlatego odznaczaja się bezpośredniością
i żywością stylu. Czasem sięgała s. Irena w doświadczenia z poprzednich lat,
aby wyjaśnić spowiednikowi niektóre sprawy. Stąd mamy nieraz ciekawe szczegóły autobiograficzne.
Dane biograficzne i pisma s. Ireny wskazują, że mamy do czynienia z osobą całkowicie
oddaną Bogu, świadomie dążącą do doskonałości, naśladującą w wierności Bogu i w ofierze
św. Teresę od Dzieciątka Jezus, osobę trawioną miłoscią dusz ludzkich, oddającą się na ofiarę,
aby uprosić świętość kapłanów i nawrócenie grzeszników.
Siostrę Irenę zrozumie tylko ten, kto wgłębi się w miłość Pana jezusa
okazaną na Golgocie, kto docenia wartość duszy ludzkiej i kto wie, że w Mistycznym
Ciele Chrystusa jakim jest Kościół, poszczególni członkowie mogą wzajemnie wpływać
na siebie i przyczyniać się do wzrostu jego świętości.